Splinternieuw en zo vertrouwd
Willibrord is klaar voor de toekomst
Willibrord is uit stof herrezenOude school en nu opnieuw gebouwd
Honderd jaar is je naam geprezen
Splinternieuw en zo vertrouwd.
Een van de coupletten gezongen door een groot koor van leerlingen, opgesteld langs de balustrade van de nieuwe aula van het verbouwde Willibrordgebouw. Het was een indrukwekkend slot van de daverende opening. Op dinsdag- en woensdagavond waren al ruim 700 gasten getuige geweest van 15 voorstellingen. Verspreid door het hele gebouw. En op donderdag nog eens een officiële opening.
Een popconcert in het muzieklokaal: kippenvel krijg je wanneer een brugklasleerling “Dust in the Wind” zingt. Een prachtige dansvoorstelling in een gymlokaal. Poëzie in een sfeervol computerlokaal. Een musical, een toneelvoorstelling, een aria. En in de gang kom je dan opeens weer een vrolijk meisjeskoor tegen. Onderbouwleerlingen worden waar nodig ondersteund door bovenbouwers, docenten en onderwijsondersteunend personeel. En alle ogen glimmen: wat zijn we blij met dit nieuwe Willibrord. Splinternieuw en zo vertrouwd.
“Opa, heb je dat gezien?” Ook opa keek zijn ogen uit. Oud-medewerkers waren ook op dit spektakel afgekomen. Ze herkenden hun oude gebouw nauwelijks meer. Dezelfde sfeer is er gelukkig nog wel. Splinternieuw en zo vertrouwd. Echt Ludger dus.
Gooi je poorten maar gastvrij open
Heet ons welkom want de wereld wacht
Laat het volk nu weer tot je komen
De wereld wacht, de toekomst lacht.
Klik hier voor de foto's.
Een popconcert in het muzieklokaal: kippenvel krijg je wanneer een brugklasleerling “Dust in the Wind” zingt. Een prachtige dansvoorstelling in een gymlokaal. Poëzie in een sfeervol computerlokaal. Een musical, een toneelvoorstelling, een aria. En in de gang kom je dan opeens weer een vrolijk meisjeskoor tegen. Onderbouwleerlingen worden waar nodig ondersteund door bovenbouwers, docenten en onderwijsondersteunend personeel. En alle ogen glimmen: wat zijn we blij met dit nieuwe Willibrord. Splinternieuw en zo vertrouwd.
“Opa, heb je dat gezien?” Ook opa keek zijn ogen uit. Oud-medewerkers waren ook op dit spektakel afgekomen. Ze herkenden hun oude gebouw nauwelijks meer. Dezelfde sfeer is er gelukkig nog wel. Splinternieuw en zo vertrouwd. Echt Ludger dus.
Gooi je poorten maar gastvrij open
Heet ons welkom want de wereld wacht
Laat het volk nu weer tot je komen
De wereld wacht, de toekomst lacht.
Klik hier voor de foto's.
