In Memoriam: Herman van Rens
Op maandag 12 december is onze collega Herman van Rens overleden. Herman was dit jaar 25 jaar als docent scheikunde, algemene natuurwetenschappen en filosofie verbonden aan onze school.
Zijn overlijden heeft ons diep geraakt en vanzelfsprekend leven wij mee met Hermans vrouw, zijn kinderen Anne, Karen en Joost, zijn vader en andere familieleden.
In het voorjaar heeft Herman afscheid genomen van ons, zijn collega’s. Op een heel bijzondere wijze vertelde hij over zijn lot, over wat hem nog te doen stond, over de filosofie als inspiratiebron voor hem in deze moeilijke tijd. De woorden van Herman hebben ons geraakt en grote indruk gemaakt, ze hebben ons team iets extra’s gegeven, sterker gemaakt, dichter bij elkaar gebracht. We zijn Herman daarvoor heel dankbaar. Hij leeft daardoor nog meer voort in onze gedachten.
In dezelfde week heeft Herman ook afscheid genomen van al zijn klassen. Hij heeft gesproken over zijn situatie en vragen beantwoord van zijn leerlingen. Het waren indrukwekkende bijeenkomsten die voor Herman en zijn leerlingen heel veel betekenden. Het afscheid van Herman maakt dat wij, leerlingen en medewerkers, ons een hecht team voelen, maakt dat we van elkaar weten dat wanneer het er echt toe doet, wij ervoor elkaar zijn. Een mooie en vooral voor onze leerlingen belangrijke ervaring.
Nadat Herman enige tijd in Afrika had gewerkt, werd hij benoemd aan het Ludger College als docent scheikunde. Herman hield van zijn vak. Na de invoering van de Tweede Fase in 1993 gaf hij ook het vak algemene natuurwetenschappen (anw).
Het vergaren van kennis heeft Herman altijd geïnspireerd en het is dan ook niet vreemd dat hij enkele jaren geleden besloot om filosofie te gaan studeren. Hij rondde deze studie in 2007 met succes af aan de universiteit van Utrecht. Daarmee had Herman voor drie vakken een bevoegdheid.
Tijdens de gesprekken die veel collega’s de laatste maanden met hem hadden, gaf hij menigmaal aan te genieten van de tijd die hem restte, van al hetgeen hij nog gelezen had. Een bezoek aan Herman was heel inspirerend.
Naast het lesgeven was Herman een gewaardeerd lid van de reiscommissie die de klassieke reizen verzorgde. Hij is vijftien keer mee geweest op deze reizen en ging voor diepgang en kwaliteit, naar de leerlingen toe in de eerste plaats, maar zeker ook om zelf bij te blijven. Herman had altijd een luisterend oor voor de noden van de leerlingen tijdens de reizen. Bij de centrale planning van de diverse reisactiviteiten hield hij vaak het meeste rekening met de leerlingen en hun belangen. Ook voor hem waren de reizen een echt hoogtepunt.
Het is spijtig dat hij zijn kennis en inzichten niet langer voor onze school, het Ludger College, kan inzetten. We zullen Herman missen.
Martin Hulsen (rector)
In dezelfde week heeft Herman ook afscheid genomen van al zijn klassen. Hij heeft gesproken over zijn situatie en vragen beantwoord van zijn leerlingen. Het waren indrukwekkende bijeenkomsten die voor Herman en zijn leerlingen heel veel betekenden. Het afscheid van Herman maakt dat wij, leerlingen en medewerkers, ons een hecht team voelen, maakt dat we van elkaar weten dat wanneer het er echt toe doet, wij ervoor elkaar zijn. Een mooie en vooral voor onze leerlingen belangrijke ervaring.
Nadat Herman enige tijd in Afrika had gewerkt, werd hij benoemd aan het Ludger College als docent scheikunde. Herman hield van zijn vak. Na de invoering van de Tweede Fase in 1993 gaf hij ook het vak algemene natuurwetenschappen (anw).
Het vergaren van kennis heeft Herman altijd geïnspireerd en het is dan ook niet vreemd dat hij enkele jaren geleden besloot om filosofie te gaan studeren. Hij rondde deze studie in 2007 met succes af aan de universiteit van Utrecht. Daarmee had Herman voor drie vakken een bevoegdheid.
Tijdens de gesprekken die veel collega’s de laatste maanden met hem hadden, gaf hij menigmaal aan te genieten van de tijd die hem restte, van al hetgeen hij nog gelezen had. Een bezoek aan Herman was heel inspirerend.
Naast het lesgeven was Herman een gewaardeerd lid van de reiscommissie die de klassieke reizen verzorgde. Hij is vijftien keer mee geweest op deze reizen en ging voor diepgang en kwaliteit, naar de leerlingen toe in de eerste plaats, maar zeker ook om zelf bij te blijven. Herman had altijd een luisterend oor voor de noden van de leerlingen tijdens de reizen. Bij de centrale planning van de diverse reisactiviteiten hield hij vaak het meeste rekening met de leerlingen en hun belangen. Ook voor hem waren de reizen een echt hoogtepunt.
Het is spijtig dat hij zijn kennis en inzichten niet langer voor onze school, het Ludger College, kan inzetten. We zullen Herman missen.
Martin Hulsen (rector)