In Memoriam: Silvia Scharenborg
Op donderdag 20 oktober is onze lieve collega Silvia Scharenborg in het bijzijn van haar drie kinderen Rob, Jeroen en Martijn, haar partner Rex en haar naaste familie in het ziekenhuis in Enschede overleden. Silvia was al geruime tijd ziek.Silvia werkte sinds 2000 op het Ludger College als docent bewegingsonderwijs en was mentor van verschillende brugklassen. Als docent en mentor toonde zij zich zeer betrokken en stónd zij voor haar leerlingen.
Voor Silvia gold ‘afspraak is afspraak’. Ze benaderde de leerlingen open en eerlijk en stelde - als het moest - heldere eisen. Daarmee wist ze zonder meer hun vertrouwen te winnen. “Aan zo’n mentor heb je wat” was een veel gehoord geluid en: “je weet wat je aan haar hebt” .
Ook als vakdocent stond ze voor haar vak. Voor haar was sport meer dan ontspanning. In de lessen bewegingsonderwijs werkte ze, samen met haar collega’s in de sectie, aan een grotere bewustwording van gezond leven en bewegen.
Ondanks haar ziekte - Silvia werd 16 jaar geleden getroffen door kanker - bleef ze altijd optimistisch. “Kijk naar wat kan en houd je niet te veel bezig met wat er mis kan gaan” was een uitgangspunt dat ze steeds weer in praktijk bracht. Ze wilde niet te veel bezig zijn met haar ziekte en wanneer daar toch naar gevraagd werd, gaf ze kort antwoord om vervolgens te vragen hoe het met de ander was.
Silvia werkte hard, ook wanneer ze zich minder goed voelde, zelfs tot aan de zomervakantie. In september bleek haar ziekte te machtig en was terugkeer naar school niet meer mogelijk.
We zullen Silvia erg missen. De wijze waarop zij zorg droeg voor haar dierbaren en omging met haar ziekte zal ons blijvend inspireren.
Wij wensen haar kinderen Rob, Jeroen, en Martijn, haar partner Rex en haar familie heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies.
Martin Hulsen, rector
Ook als vakdocent stond ze voor haar vak. Voor haar was sport meer dan ontspanning. In de lessen bewegingsonderwijs werkte ze, samen met haar collega’s in de sectie, aan een grotere bewustwording van gezond leven en bewegen.
Ondanks haar ziekte - Silvia werd 16 jaar geleden getroffen door kanker - bleef ze altijd optimistisch. “Kijk naar wat kan en houd je niet te veel bezig met wat er mis kan gaan” was een uitgangspunt dat ze steeds weer in praktijk bracht. Ze wilde niet te veel bezig zijn met haar ziekte en wanneer daar toch naar gevraagd werd, gaf ze kort antwoord om vervolgens te vragen hoe het met de ander was.
Silvia werkte hard, ook wanneer ze zich minder goed voelde, zelfs tot aan de zomervakantie. In september bleek haar ziekte te machtig en was terugkeer naar school niet meer mogelijk.
We zullen Silvia erg missen. De wijze waarop zij zorg droeg voor haar dierbaren en omging met haar ziekte zal ons blijvend inspireren.
Wij wensen haar kinderen Rob, Jeroen, en Martijn, haar partner Rex en haar familie heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies.
Martin Hulsen, rector